Aktualności

Schody jako arcydzieło

data dodania: 2016-09-15

W środowisku architektów i projektantów formuła znanego designera Alexa de Rijke „schody są darem, jaki rzeźbiarstwo ofiarowuje architekturze” traktowana jest bardzo poważnie. Rzeczywiście, niewiele jest elementów budynku, przy tworzeniu których na etapie projektu możliwa jest taka różnorodność rozwiązań: kształtu, barwy i materiału. Są schody-półki na książki, schody-zjeżdżalnie, kardiolodzy zalecają zasiedziałym mieszczuchom kilka wspinaczek po schodach dziennie, a specjaliści od rehabilitacji instalują przy balustradzie windy-siedziska dla osób, którym trudno poruszać się po własnych siłach. Ale są tacy, którzy idą dalej – i sięgają po schody jako całkowicie samodzielny element architektoniczny, rzeźbiarski, zdobniczy.

Czasem, choć nieczęsto, takie „samodzielnie stojące schody” towarzyszą w połowie przerwanej z racji kłopotów finansowych inwestycji – i wówczas często używane określenie „schody do nieba” staje się mocno ironiczne. Zwykle jednak nie idzie o urywające się w połowie schody na piętro, lecz pomysł na ożywienie przestrzeni. W Warszawie najbardziej bodaj znane są „schody do nieba” stojące na warszawskich Bielanach, dwa kroki od pokamedulskiego kościoła, gdzie proboszczem jest charyzmatyczny ks. Wojciech Drozdowicz: unoszą się ku górze jak podwójna spirala DNA i co i raz trzeba je przegradzać liną, by rozbawione pociechy nie zapędziły się zbyt wysoko.

Czym są jednak dwie „nitki” schodów w porównaniu z inicjatywą brytyjskiego projektanta Thomasa Heatherwicka, który wzniósł na dolnym Manhattanie strukturę nazwaną „Vessel”? Wznosząca się ku górze arcygeometryczna konstrukcja nie ma niczego podobnego sobie na świecie: kolejne zabiegi schodów wznoszą się pod kątem 60 stopni w stosunku do poprzedniego odcinka, wyznaczając w powietrzu kolejne ascetyczne sześciokąty. Całość, utrzymana w ciepłych kolorach miedzi (na ten kolor zabarwiono konstrukcję ze stali szlachetnej) liczy aż 154 odcinki i 2500 stopni: poszczególne zabiegi łączą podesty i platformy w liczbie osiemdziesięciu.

Na Vessel może się jednocześnie wspinać (lub ścigać, lub ganaiać w berka) kilkaset osób, które z kilkudziesięciu różnych poziomów mogą podziwiać minidzielnicę Hudson Yards. O dziwo, chętnych do na pozór „bezcelowej” wspinaczki nie brakuje: o każdej porze dnia na platformach można znaleźć kilkanaście par, kilkoro starszych państwa, rzesze turystów: najwyraźniej podoba nam się przemieszczanie na kruchych na pozór konstrukcjach, zawieszonych w powietrzu.

Budżet instalacji Heatherwicka, do którego dorzucili się zarówno inwestorzy prywatni, jak władze miejskie, liczy kilka milionów dolarów. Nie sposób się z nim mierzyć; ale warto chyba zalecić osobom, zastanawiającym się nad wyborem projektu domu jednorodzinnego, by wybierały jednak rozwiązania piętrowe: dla zdrowia i dynamiki warto czasem udać się na wspinaczkę bodaj po własnych schodach.

Wrzesień 2018
data dodania: 2018-09-18

Na dziedzińcu jednego z największych muzeów świata, jakim jest londyński Victoria and Albert Museum, stanął niezwykły budynek. Wysoki na dwa piętra, wielopokojowy, intrygujący połyskiem świeżego drewna. Czy to możliwe, że mamy do czynienia z projektem domu jednorodzinnego w tym właśnie miejscu? Jak się okazuje, nie do końca – ale jest to rozwiązanie, które powinien wziąć pod uwagę każdy inwestor, rozważający wzniesienie gniazda rodzinnego. MultiPly, czyli wielopoziomowy... więcej...

data dodania: 2018-09-17

Wybór między dwoma biegunami projektowania architektonicznego – epatowaniem i wtapianiem się w tło – jest o wiele łatwiejszy w przypadku ciemnego, iglastego lasu. W tym ostatnim po prostu nie wypada uderzać po oczach fasadą ani bryłą.
Tak przynajmniej sądzą autorzy projektu budynku jednorodzinnego z nowojorskiej firmy Deborah Berke Partners, w której zamówiono projekt domu przewidzianego dla leśnej części stanu Connecticut. Zleceniodawcom zależało, by dom „wtopił... więcej...

data dodania: 2018-09-15

Czy trudno o projekt domu jednorodzinnego, który ma zostać wzniesiony na zboczu? Nie, sporo jest takich rozwiązań, ze spadzistym zboczem ukrytym lub „wkopanym” w piwnicę i kilkoma figlami architektonicznymi między pokojami na różnych wysokościach. Nachylenie zbocza nigdy jednak nie przekracza w takim wypadku 15 procent. Tymczasem dom w Los Angeles, przyklejony niejako do zbocza, wznosi się na trzy piętra w górę u boku niemal pionowego urwiska, o które się opiera. To niebanalne... więcej...

data dodania: 2018-09-13

Może nie do końca tak. Ale dwupiętrowa plomba na ulicach Nowego Orleanu, zaprojektowana przez niskobudżetową, ale skłonną do odważnych eksperymentów pracownię architektoniczną Office of Jonathan Tate pokazuje, jak wiele można osiągnąć w dziedzinie projektów domów jednorodzinnych, jeśli stawia się na spójność koncepcji, nawet kosztem sięgnięcia po niebanalne materiały.

 

więcej...
data dodania: 2018-09-09

Brytyjscy architekci opatentowali pomysł na położoną nad brzegiem morza budkę, służącą do przebierania się: niewielka kabina na plaży w Eastbourne, pomalowana w typowe dla regionu kolory, jest się w stanie obracać zgodnie z ruchem słońca, przez cały dzień zapewniając maksymalne nasłonecznienie zziębniętym plażowiczom.
Ale dlaczego właściwie ograniczać się do kabiny kąpielowej? Skoro możliwe jest niskonakładowe i niskoenergetyczne obracanie budynku na obrotowej... więcej...

data dodania: 2018-09-07

Po fascynacji nowoczesnością zawsze przychodzi czas na zachwyt prostotą. Dach nad stacją lokalnej wąskotorówki, łączącej campus Princeton University z miastem, mógłby, technologicznie rzecz biorąc, powstać w głębokim antyku, a jednak uderza jego nowoczesność i prostota. Czy nie warto wykorzystać takiego rozwiązania w projektach zadaszenia domów jednorodzinnych?

więcej...
data dodania: 2018-09-04

To jedno z najbardziej błyskotliwych rozwiązań architektonicznych ostatnich miesięcy: mobilne okiennice, balkony i ich zadaszenia, które otwierają się – no cóż, polszczyzna oferuje tu niewiele metafor: jak płatki kwiatu albo skrzydła motyla.
Takie rozwiązania zafundował sobie w swoim dwupiętrowym domu w Zurychu, nazwanym już „Ballet Mecanique” bajecznie bogaty kolekcjoner rzeźb mobilnych. Ale sama koncepcja, autorstwa pracowni Manuel Herz Architects jest do zrealizowania... więcej...

Ta strona używa cookie. Dowiedz się więcej o celu ich używania i zmianie ustawień cookie w przeglądarce. Korzystając ze strony wyrażasz zgodę na używanie cookie, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Zamknij