Aktualności

Ralph Adams Cram - architekt sakralny ... ale nie tylko

data dodania: 2014-09-30

Ralph Adams Cram to wpływowy amerykański architekt, działający na przełomie XIX i XX wieku w Nowym Jorku i Bostonie, określany często, z racji licznych koncepcji budynków kolegialnych i neogotyckich świątyń, mianem „architekta kościelnego”.  Ta dość specyficzna „łatka” nadana mu przez środowisko architektoniczne nie oznacza jednak, że prace Crama cyrkulowały jedynie wokół obiektów sakralnych. Z równym powodzeniem kreślił niezwykle interesujące i niebanalne projekty domów czy budynków instytucjonalnych, był wykładowcą a także autorem wielu książek i rozpraw filozoficznych.

Urodził się 16 grudnia 1863 roku w Hampton Falls w stanie New Hampshire. Po ukończeniu w 1881 roku edukacji w miejscowej szkole, przeniósł się do Bostonu gdzie przez pięć kolejnych lat pracował w biurze projektowym Rotch & Tilden. Studiował architekturę klasyczną w Rzymie. Po powrocie do Bostonu w kwietniu 1889 roku otworzył wraz ze wspólnikiem Charlesem Wentworthem swoje pierwsze biuro, które w dość krótkim czasie zrealizowało szereg zleceń na projekty miejscowych świątyń. W 1892 roku do spółki dołączył Bertram Goodhue, wybitny architekt i typograf. Dzięki doskonałym umiejętnościom kreślarskim i ogromnemu doświadczeniu pomógł on ugruntować pozycję firmy na rynku architektonicznym i zapewnił napływ nowych zleceniodawców. W 1897 roku miejsce zmarłego Charlesa Wentwortha zajął doświadczony rysownik Frank Ferguson. To najbardziej płodny i znaczący okres w historii pracowni. Biuro „Cram, Goodhue & Ferguson” pozyskało zlecenie między innymi na przebudowę  Akademii Wojskowej Stanów Zjednoczonych West Point w 1903 roku. Stworzyli także szereg projektów budynków instytucjonalnych, kaplic i kościołów głównie na terenie Nowego Jorku, gdzie wkrótce otwarli miejscowy oddział firmy.

Wraz z ciągłym rozwojem i realizacją kolejnych koncepcji coraz częściej dochodziło do nieporozumień między Goodhuem, który prowadził nowojorską filię pracowni a Cramem działającym w Bostonie. Ostatni projekt przy którym pracowali razem, kościół św. Tomasza na Manhattanie  z 1914 roku, jest jednocześnie najbardziej charakterystycznym i wyrazistym przykładem unikalnego stylu, który wspólnie wypracowali. Po rozpadzie spółki Cram i Ferguson działali nadal razem aż do 1925 roku. Z tego okresu pochodzą między innymi projekty kampusu Rice University, biblioteki i ratuszu w Houston czy budynków Princeton University. Ralph Cram sprawował również wiele funkcji kierowniczych. Przez siedem lat kierował Wydziałem Architektury w Massachusetts Institute of Technology a także był przewodniczącym bostońskiej kapituły Amerykańskiego Instytutu Architektów. Po przejściu na emeryturę zamieszkał  w Sudbury w Massachusetts. Firmę w Bostonie prowadził aż do śmierci 22 września 1942 roku.
Ralph Adams Cram
Rehoboth to niezwykły projekt domu. Powstał na bazie betonowej stodoły wybudowanej w połowie XIX wieku przez Horacego Greeleya , jako formy eksperymentalnej i studium zastosowania konstrukcji żelbetowych przy tworzeniu farm. Dwie dekady po śmierci Greekeya jego córka wraz z mężem zlecili Cramowi stworzenie projektu przebudowy i adaptacji budynku do potrzeb mieszkalnych. Stosunkowo prosta bryła po metamorfozie nabrała neogotyckiego charakteru. Aby ją dodatkowo urozmaicić architekt zdecydował się na dodanie ganku na wschodniej fasadzie i dwupiętrowego wykuszu na elewacji południowej. Swobodny dostęp światła zapewniały duże, dwuskrzydłowe, przepięknie zdobione okna. Stromy pokryty gontem, dwuspadowy dach wzbogacony został lukarną a ściany szczytowe przecięte łukowatymi otworami okiennymi. Duże, zakończone ostrymi łukami drzwi wejściowe prowadzą do wyłożonego terakotą hallu i klatki schodowej o zakrzywionej, falistej linii. Charakterystyczny dla neogotyku motyw łuku powtarza się w wielu elementach wystroju (między innymi panele drzwiowe czy poręcze). Wnętrze kryje w sobie ogromny, wysoki prawie na cztery metry salon pełniący także funkcję sali balowej a także szereg pokoi sypialnych i zaplecze kuchenne, sanitarne i gospodarcze. Przez wiele lat Rehoboth pełnił funkcję centrum lokalnej społeczności gdzie odbywały się wykłady i spotkania podobnie jak miało to miejsce w licznych projektowanych przez Crama świątyniach i budynkach kolegialnych.

GC

źródło fot.:  wikipedia.org

Październik 2018
data dodania: 2018-10-12

Oczywiście, cegła sprawdza się w murach: ekologiczna, tania, tradycyjna. Ale na dachu?! Przepraszam, czy państwu chodzi o jakieś płytki?
Niekoniecznie. Sameep Padora & Associates przyjrzeli się realizacjom z  Katalonii, by zaproponować podobne rozwiązanie w przedszkolnej bibliotece wznoszonej w indyjskimi miasteczku Kopargaon w stanie Maharasztra.

więcej...
data dodania: 2018-10-11

Mur ograniczający posesję traktowany jest zwykle jako dodatek do budynku: czasem kłopotliwy i niezbędny, w najlepszym razie – ładny, ale zawsze trzeciorzędny. W prasie designerskiej murom poświęca się uwagę, udzielając rad w kwestii walki z zawilgoceniem i inwazją mchów, nie więcej. Tymczasem bywają sytuacje, gdy – jak w przypadku ambasady Konfederacji Szwajcarskiej w Nairobi – budynek literalnie wyrasta z muru.
Czasy nie należą do spokojnych. To może być rozwiązanie... więcej...

data dodania: 2018-10-10

Miło jest mieć doniczki na balkonie, jeśli taras na parterze jest duży – wmurować weń od razu donice, czasem nawet posiadające bezpośrednią „łączność” z gruntem, co zapewnia nam odpływ deszczówki i chroni przed koniecznością dodatkowych wodoodpornych zabezpieczeń. Ale projekt apartamentowca pracowni Sordo Madaleno Arquitectos to zupełnie nowa jakość: to powrót do marzeń Semiramidy, tylko dostosowany do technologii XXI wieku. Czy zastosowane przy jego budowie rozwiązania... więcej...

data dodania: 2018-10-05

Jeśli wspomnieć na babilońskie zigguraty, można uznać, że historia budownictwa zaczyna się od chlapania gliną. Ale czy nie znamienne, że po kilku tysiącleciach wracamy do podobnych rozwiązań? Takie przynajmniej proponuje Stephanie Chaltiel, paryska architekt zdobywająca laury na London Design Festival za projekt domu, wznoszonego w znacznej mierze ze strug błota. Czy tak wygląda przyszłość projektów domów jednorodzinnych?

więcej...
data dodania: 2018-10-04

Sufit to w sumie najbardziej banalna i niewykorzystana część mieszkania: można go, owszem, ładnie pomalować, można podwiesić pod nim efektowny żyrandol, od biedy – przyczepić łańcuch na kinderbal, ale na tym jego funkcje się kończą. Pewnie dlatego istnieją designerzy mebli, podłóg i ścian, ale nie ma designerów sufitów.
To się może zmienić. Sufit to całe metry niewykorzystanej przestrzeni użytkowej – zapewnia Sankarshan Murphy, twórca firmy Bumblebee Spacer,... więcej...

data dodania: 2018-10-03

To zabawne, jak myśl ludzka zatacza krąg nawet w małych sprawach. Po dobrych dwóch wiekach kostki brukowej nastał czas chodników – i nie minął wiek, a okazało się, że szczeliny w nawierzchni są bardziej niezbędne, niż się powszechnie sądzi, a „dziurka” nie jest synonimem fuszerki, lecz myślenia ekologicznego. Nowa generacja chodników ulicznych, określanych jako „płytki klimatyczne” lub po duńsku – „Klimaflisen” wydaje się drobiazgiem, ale może zmienić nasze... więcej...

data dodania: 2018-10-02

O domach samonośnych i samobudowanych wiele słychać, ale zwykle są to realizacje bardzo złożone, wznoszone z udziałem dronów i robotów według zaplanowanego co do milimetra algorytmu. Czy możliwe jest „usypanie” domu przy pomocy recyklowanego plastiku i rachunku prawdopodobieństwa? A jeśli tak, w jaki sposób wykorzystać można te technologię przy projektowaniu domów jednorodzinnych?

więcej...
Ta strona używa cookie. Dowiedz się więcej o celu ich używania i zmianie ustawień cookie w przeglądarce. Korzystając ze strony wyrażasz zgodę na używanie cookie, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Zamknij