Aktualności

Erich Mendelsohn – architektura ekspresyjna

data dodania: 2014-09-23

Ekspresjonizm to styl w architekturze europejskiej rozwijający się na przełomie lat dwudziestych i trzydziestych XX wieku. Stanowił on formę przejściową między secesją a wczesnym modernizmem stąd też projekty domów, budynków komercyjnych czy instytucjonalnych tego okresu łączyły w sobie cechy obu tych kierunków. Silnie zakorzenione w przeszłości i jednocześnie otwarte na przyszłość stawały się pomostem łączącym te dwa diametralnie różne style tworząc tym samym zupełnie nową jakość. Z jednej strony czysto secesyjna płynność i strzelistość konstrukcji czy ornamentyka czerpiąca z natury, z drugiej zaś funkcjonalna modernistyczna bryła z dużą ilością przeszkleń, kryjąca w sobie bardzo podobne, niemal identyczne kondygnacje. Charakterystyczny dla  ekspresjonizmu cechu to również duży nacisk kładziony na zaakcentowanie powierzchni pionowych i poziomych w elewacjach a także zastosowanie dynamicznych form nadających budynkowi płynności i dynamiki. Ekspresjonizm narodził się w Niemczech. Tam też działał i tworzył przez większość swojego życia jeden ze słynniejszych przedstawicieli tego gatunku Erich Mendelsohn.

Erich Mendelsohn urodził się 21 marca 1887 roku w Olsztynie na terenie ówczesnych Prus Wschodnich. Po ukończeniu olsztyńskiego gimnazjum humanistycznego, wyjechał do Berlina i w 1908 roku rozpoczął studia architektoniczne na tamtejszym Uniwersytecie Technicznym. Dwa lata później przeniósł się na politechnikę w Monachium gdzie jednym z jego wykładowców był wybitny niemiecki architekt i urbanista Theodor Fischer. Jego prace odrzucające historycyzm i secesje, uwzględniające jednocześnie miejscowe czynniki topograficzne i kulturowe a także społeczny odbiór architektury, zainspirowały mocno młodego projektanta. Jeszcze podczas studiów Mendelsohn zaprojektował swój pierwszy, samodzielny budynek – dom pogrzebowy przy kirkucie dla olsztyńskiej gminy żydowskiej. 

Po ukończeniu w 1912 roku politechniki otworzył w Monachium własne biuro  architektoniczne. Z tego okresu pochodzą pierwsze znaczące projekty jego autorstwa między innymi obserwatorium astronomiczne „Wieża Einsteina” w Poczdamie  a także fabryka kapeluszy Friedrich Steinberg, Herrmann & Co w Luckenwalde.
Erich Mendelsohn – architektura ekspresyjna

W czasie I wojny światowej z powodu mobilizacji zmuszony był zawiesić działalność. Po powrocie z frontu w 1918 otworzył w Berlinie pracownię, która bardzo szybko ugruntowała swoją pozycję na rynku architektonicznym a to za sprawą sławy jaką przyniosły Mendelsohnowi jego poprzednie realizacje. Duża ilość zleceń oraz ciągły rozwój firmy sprawił, że w pewnym okresie w biurze pracowało nawet czterdziestu pracowników, wśród których byli między innymi Richard Neutra i Julius Posener. W tym czasie powstały słynne projekty domów towarowych w Norymberdze, Stuttgarcie czy Wrocławiu. Kres sukcesom firmy przyniosła wiosna 1933 roku, kiedy to Mendelsohn ze względu na swoje żydowskie pochodzenie zmuszony był wyemigrować do Anglii a cały jego majątek został zagrabiony przez nazistów. Podczas pobytu w Wielkiej Brytanii współpracował z brytyjskim architektem i projektantem przemysłowym Sergem Chermayeffem a także poznał późniejszego prezydenta Izraela Chaima Weizmanna co zaowocowało szeregiem projektów realizowanych na terenie Palestyny. Od 1941 roku mieszkał w USA, gdzie do końca II wojny światowej wydawał publikacje i wykładał na tamtejszych uniwersytetach. W 1945 roku osiadł w San Francisco i  zajmował się realizacją różnorodnych projektów głównie dla społeczności żydowskich. Zmarł 15 września 1953 roku.
Erich Mendelsohn – architektura ekspresyjna

Zlokalizowany w Rehovot pod Tel Awiwem Weizmann House to jeden z najbardziej charakterystycznych przykładów ekspresyjnej architektury Mendelsohna. Projekt domu powstał na przełomie 1934 i 1935 na zlecenie pierwszego prezydenta Izraela Chaima Weizmanna i jego żony Very Weizmann. Budynek miał pełnić jednocześnie funkcję mieszkalną jak i reprezentacyjną. Choć zaprojektowany w zgodzie ze stylem międzynarodowym, nosi wiele znamion typowych dla ekspresjonizmu. Prosta, nowoczesna bryła o symetrycznej konstrukcji doskonale harmonizuje z otoczeniem a zastosowanie w elewacjach czystych, płaskich powierzchni nadaje jej eleganckiego i oficjalnego charakteru. Wnętrze budynku zorganizowane wokół centralnie położonej cylindrycznej klatki schodowej, kryje w sobie salon, bibliotekę oraz szereg pokoi otwartych na wewnętrzny, kolumnowy dziedziniec z basenem.  Mimo stosunkowo  „zamkniętej” struktury, budynek dzięki swojej konstrukcji i zastosowanym materiałom nie zaburza otaczającego terenu a wręcz staje się jego naturalną i integralną częścią.

GC

źródło fot.:  wikipedia.org

 

Listopad 2017
data dodania: 2017-11-20

Nieraz czynnikiem przesądzającym przy wyborze projektu domu jednorodzinnego bywa kształt dachu: dachy spadziste, dawniej standard w przypadku projektów „zakopiańskich” i rustykalnych, częste również jako standardowe rozwiązanie na wsi, w ostatnich latach bywały wypierane przez dachy płaskie, z minimalnym jedynie nachyleniem. Rozwiązanie, zaproponowane przez szwedzką pracownię Utopia Arkitekter pokazuje, że spadzisty, ostro złamany dach może być świetnym, inspirującym rozwiązaniem.

więcej...
data dodania: 2017-11-17

Zwykle staramy się, żeby wznoszony budynek był odpowiednio wysoki, żeby wyglądał reprezentacyjnie, żeby projekt domu dopasowany był do krajobrazu, miejscowej kultury budownictwa (nie mówiąc już o planie zabudowy przestrzennej), do najbliższego otoczenia. Bywają jednak sytuacje, gdy zależy nam na tym, by nasza realizacja była – sięgając po angielską frazę – low profile: by budynek ostentacyjnie wręcz nie rzucał się w oczy. Jak można osiągnąć taki efekt?

więcej...
data dodania: 2017-11-16

Postmodernizm nauczył nas, że żaden styl się nie kończy: zespół uczniów Zahy Hadid wnosi filigranowe sklepienia jak w angielskich katedrach późnego gotyku, brutaliści tną kolejne bloki betonu, na amerykańskich pustyniach wznoszone są z rudej cegły wierne kopie kopuł romańskich, no a klasycyzm zawsze jest en vogue. Tylko art deco jakoś nie miało dotąd szczęścia. Zmienia to się za sprawą pracowni Morris Adjmi Architect, która projektuje właśnie w sercu Nowego Jorku wieżowiec... więcej...

data dodania: 2017-11-14

Historia jednego z najładniejszych rzymskich placów rozpoczęła się od areny. Papież Innocenty X zlecił wzniesienie placu na gruzach dawnego „cyrku” Domicjana i w efekcie uzyskaliśmy – wiadomo – owal, wiernie odtwarzający „w negatywie” antyczny budynek: gdzie stały mury theatrum, rozpościera się przestrzeń placu, gdzie rozciągały się błonia – ciągnie się pierzeja budynków. Czy podobny efekt – „negatywu” dawnej budowli – można osiągnąć, projektując... więcej...

data dodania: 2017-11-11

Wiele pojawia w architekturze wnętrz rozwiązań frapujących, fantazyjnych, „przekombinowanych”. Ale czasem pojawiają się takie, które po prostu rzucają na kolana. Jeśli w dodatku ich skala czy zastosowana technologia nie stanowią przeszkody, by wykorzystać je w projekcie domu jednorodzinnego – to właściwie na co czekamy, by po nie sięgnąć? A to, jak się wydaje, przypadek filaru, podtrzymującego strop sklepu perfumeryjnego w Londynie.
 

więcej...
data dodania: 2017-11-10

Rodziny powiększają się, na szczęście zwykle bez oglądania spotów o królikach w rodzaju tego, jaki zafundowało nam ostatnio Ministerstwo Zdrowia. Jak pomieścić się w domu jednorodzinnym i czy da się zamówić projekt, który przewidywałby kolejne etapy rozbudowy w miarę potrzeby? Czy dom jednorodzinny może się „składać” i „rozkładać” jak namiot, do którego dokładamy werandę, albo sławetna meblościanka Kowalskich?

więcej...
data dodania: 2017-11-04

Fasady z jednolitej cegły lub kamiennych płyt, ozdobione tylko fryzem dekoracyjnym, robią naprawdę duże wrażenie na użytkownikach. Tyle, że nawet najpiękniejszy fryz zwykle powstaje w budynkach bez okien, a czasem również drzwi i klamek. Warto o tym pamiętać, zanim w projekcie domu jednorodzinnego sięgniemy po tzw. ślepą ścianę.

więcej...
data dodania: 2017-11-02

Oczywiście, w niejednym domu jednorodzinnym nie brakuje osób zdyscyplinowanych (niektórzy mogli by je określić mianem neurotyków), które są w stanie spędzić dziesiątki godzin na jesiennym grabieniu liści. Wysokie sterty wypełnionych nimi plastikowych worków piętrzą się przed bramami, czekając na wywózkę.. do kompostowni? Żeby! Najczęściej do spalarni.
A przecież można inaczej. I nawet, jeśli musimy mieć zamieciony trawnik, uwzględnić w projekcie miejsce na kompost... więcej...

Ta strona używa cookie. Dowiedz się więcej o celu ich używania i zmianie ustawień cookie w przeglądarce. Korzystając ze strony wyrażasz zgodę na używanie cookie, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Zamknij