W
Wentylacja grawitacyjna
jest to naturalny system wymiany powietrza w budynku. Powietrze dostaje się do wnętrza poprzez infiltrację okien, drzwi i przegród budowlanych, ewentualnie nawiewniki lub inne elementy a wydostaje poprzez kanały wentylacyjne. Poprzez różnicę ciśnień i temperatur wewnątrz i na zewnątrz budynku odbywa się naturalny ruch powietrza. Im wyższa temperatura na zewnątrz tym wentylacja gorzej działa. Kanały wentylacyjne ponad dachem powinny być zabezpieczone w odpowiedni sposób aby przeciwdziałać niekorzystnemu działaniu wiatru, który może spowodować wsteczne wdmuchiwanie powietrza. Wentylacja grawitacyjna jest niekorzystna z uwagi na duże straty ciepła (przede wszystkim w dobrze ocieplonych budynkach) mogące sięgać kilkudziesięciu procent całkowitych strat ciepła budynku. Dużo lepszym rozwiązaniem jest coraz częściej stosowana wentylacja mechaniczna.
Wentylacja mechaniczna
jest to jeden z najlepszych sposobów na zapewnienie świeżego powietrza w nowoczesnym, energooszczędnym domu. W przypadku tego rodzaju wentylacji przepływ powietrza w domu wymuszany jest sztucznie przez wentylatory. Ich zastosowanie pozwala uniezależnić działanie wentylacji od warunków zewnętrznych szczególnie wiatru a także umożliwia dowolne sterowanie regulując ilość dostarczanego powietrza. Zalety wentylacji mechanicznej to: - wysoka skuteczność (dzięki precyzyjnemu sterowaniu w znaczący sposób można zmniejszyć ilość strat ciepła przez wentylację) - możliwość korzystania z gruntowego wymiennika ciepła - brak konieczności murowania kominów - pozwala na zastosowanie odzysku ciepła (wentylacja mechaniczna z rekuperatorem) Do wad wentylacji mechanicznej należy zaliczyć: - hałas - wymuszanie przepływu powietrza wentylatorami jest słyszalne (zwłaszcza w przypadku celowego zmniejszania objętości kanałów ze względu na oszczędności: wówczas prędkość przepływu powietrza wzrasta co powoduje zwiększenie natężenia hałasu). - pobór prądu: koszty związane z poborem prądu są jednak mniejsze niż zyski pochodzące z oszczędności ciepła - złożoność systemu: projekt wentylacji mechanicznej powinien wykonać specjalista, podobnie jak jej montaż Wentylację mechaniczną dzieli się na nawiewno-wywiewną oraz wywiewną.
Wentylacja mechaniczna nawiewno - wywiewna
jest to system, w którym powietrze jest wdmuchiwane do wnętrza domu a po zużyciu mechanicznie z niego usuwane. Po przejściu przez pierwszy wentylator systemem kanałów jest rozprowadzane po domu - do pomieszczeń trafia przez nawiewniki. Poprzez kratki wywiewne jest wyciągane i następnie wyrzucane na zewnątrz.
Wentylacja mechaniczna wywiewna
wentylacja mechaniczna wywiewna jedynie wspomaga proces usuwania powietrza z wnętrza domu. Do jego środka dostaje się ono samo przez nawiewniki okienne lub ścienne. Wentylator wyciągający zużyte powietrze tworzy wewnątrz domu niewielkie podciśnienie. On kieruje zużyte powietrze do jednego komina wentylacyjnego. Taki układ jest prostszy w zaprojektowaniu, tańszy w budowie i eksploatacji, ale nie wszędzie może być stosowany. Nie nadaje się on do domów, w których są kotły z otwartą komorą spalania albo kominki. Jego użycie mogłoby bowiem powodować zasysanie spalin do wnętrza pomieszczeń.
Weranda
jest to rodzaj dobudówki do budynku, najczęściej w konstrukcji drewnianej ale także murowanej. Weranda może być zabudowana jednak najczęściej spotyka się werandy otwarte. Służy głównie do wypoczynku, starannie zaprojektowana i wykonana poprawia również estetykę budynku. Przykład werandy można obejrzeć w poniżej przedstawionym projekcie domu biura architektonicznego KB Projekt.
Wiata
jest to budowla wykonana najczęściej z lekkiej konstrukcji stalowej lub drewnianej także murowanej. Może to być forma zadaszenia opierająca się na słupach bez żadnej ściany bocznej, może też mieć jedną, dwie lub 3 ściany boczne. Z reguły z co najmniej jednej strony jest otwarta. Wiata powinna chronić przed deszczem lub wiatrem zatem najczęściej wykorzystuje się ją do parkowania samochodu, składowania przedmiotów itp.
Wiatrownica
jest to belka drewniana (deska), zamocowana ukośnie do krokwi od spodu, usztywniająca więźbę w kierunku podłużnym.
Wiązar
jest to najważniejszy element konstrukcji dachu, przenoszący obciążenia z połaci dachowej na ściany zewnętrzne konstrukcyjne i strop. W budownictwie jednorodzinnym najczęściej stosuje się wiązary drewniane. Jest to para krokwi oparta na murłatach (zakotwionych do ścian zewnętrznych) lub belce stropowej. W zależności od rozpiętości podpór oraz konstrukcji dachu wyróżnia się: - wiązar krokwiowy - wiązar jętkowy - wiązar płatwiowo - kleszczowy - wiązar wieszarowy Poza wiązarami drewnianymi stosowane są również wiązary stalowe (najczęściej kratownice) oraz żelbetowe.
Wiązar jętkowy
jest to wiązar stosowany dla rozpiętości podpór do 9,0 m. Składa się z krokwi, które przenoszą naprężenia zginające i ściskające oraz poziomej belki - jętki, która przenosi naprężenia ściskające. Może być oparty na belkach wiązarowych lub ścianie nośnej .
Wiązar krokwiowy
jest to najprostszy wiązar stosowany na rozpiętości podpór do 6,0 m. Składa się z dwóch krokwi opartych na belce wiązarowej lub ścianach budynku (przez murłatę). Krokwie przenoszą naprężenia ściskające i zginające.
Wiązar płatwiowo - kleszczowy
jest to najczęściej spotykany wiązar, stosowany przy dużych rozpiętościach (do 12 m). Krokwie przenoszą obciążenia z pokrycia dachowego na płatwie. Miecze usztywniają więźbę w kierunku podłużnym i jednocześnie zmniejszają rozpiętość i przekrój płatwi. Słupy przekazują obciążenia z płatwi pośrednich bezpośrednio na strop poddasza. Kleszcze stanowią element usztywniający więźbę w kierunku poprzecznym.
Wiązar wieszarowy
st to wiązar dachowy, rozwiązanie jedno lub dwuwieszakowe. W rozwiązaniach tego typu wieszak, (który jest elementem rozciąganym) dźwiga kilka par krokwi za pośrednictwem płatwi. Rozwiązania jednowieszakowe stosuje się do rozpiętości 8,0 m; przy większych rozpiętościach konieczne jest zastosowanie dodatkowych krzyżulców i większej liczby wieszaków.
Wieńce
są to elementy konstrukcyjne, które obiegają w poziomie stropu wszystkie ściany konstrukcyjne. Zapewniają ogólną zwartość i sztywność budynku oraz równomiernie rozkładają obciążenia przekazywane ze stropu na ściany.
Więźba dachowa
jest to konstrukcja dachu drewnianego składająca się w zależności od typu dachu z: krokwi, płatwi, murłat, słupów, jętek, mieczy i innych elementów. Stanowi ona bezpośrednią podbudowę pod pokrycie dachu.
Winkiel
kąt prosty lub (potocznie) kątownik służący do sprawdzania poprawności kąta prostego między ścianami.
Woda gruntowa
jest to zasób wody zlokalizowanej w podziemnych warstwach gruntu. Zasilana jest z opadów, które przenikają przez przepuszczalne warstwy gruntu i zatrzymują się na warstwie nieprzepuszczalnej. Wysokość wody gruntowej jest zależna od ilości opadów, ciśnienia oraz skali jej wykorzystywania przez człowieka w danym regionie. Poziom wody gruntowej jest niezwykle istotny przy posadawianiu budynku. Zbyt wysoki jej poziom przy nieodpowiedniej hydroizolacji podziemnych części budynku może powodować ich zawilgocenie lub przemakanie.
Wole oko
jest to to małe okno najczęściej doświetlające poddasze, montowane w połaci dachu, o zaokrąglonym kształcie (stąd nazwa). Element ten nie zapewnia dużo światła jednak jest bardzo efektowny wizualnie
Wspornik
jest to poziomy element, wystający poza ściany konstrukcyjne budynku np. balkon. Obciążenia zewnętrzne oraz ciężar własny wspornika przekazywane są na ściany zewnętrzne nośne, poprzez zakotwienie go w wieńcu ściany (za pomocą zbrojenia). W przypadku tego elementu najważniejsze jest zbrojenie układane górą, które musi posiadać wysokość wytrzymałość na rozciąganie.
Współczynnik przenikalności cieplnej
określa straty ciepła przez ściany, stropy, okna czy drzwi. Im wartość współczynnika jest mniejsza, tym straty ciepła są niższe i przegroda ma lepsze parametry izolacyjne. Symbol współczynnika - U, jednostka - (W/m2K). Wartość współczynnika oblicza się, biorąc pod uwagę materiał, z jakiego zrobione są wszystkie warstwy przegrody, grubość poszczególnych warstw oraz rodzaj samej przegrody. Jest to inaczej odwrotność zsumowanych oporów cieplnych poszczególnych materiałów oraz oporów przejmowania ciepła wewnątrz przegrody i na zewnątrz Rsi i Rse. W 2008 roku nastąpiła zmiana minimalnych wymaganych wartości współczynników dla różnych elementów budynków mieszkalnych oraz budynków użyteczności publicznej. Obecnie U ścian zewnętrznych dla domu to 0,3W/m2K, podłogi 0,45W.m2K, ocieplonego dachu lub stropu nad ostatnią kondygnacją 0,25W/m2K. Zaostrzenie wymagań ma na celu obniżenie zużycia energii końcowej niezbędnej między innymi do ogrzania budynku. Współczynnik przenikalności cieplnej przegród jest jednym z najistotniejszych parametrów podczas obliczania charakterystyki energetycznej budynku
Wymian
jest to belka pośrednicząca w przekazywaniu obciążeń. Obciążenia z belek do niej prostopadłych przekazywane są na sąsiednie belki. Wymiany najczęściej stosuje się w więźbie oraz stropach drewnianych przy kominach.
Wymiennik ciepła
jest to urządzenie, w którym następuje wymiana energii cieplnej pomiędzy dwoma jej nośnikami. Cieplejszy nośnik przekazuje energię do nośnika o niższej temperaturze (i odwrotnie) poprzez materiał o wysokiej przewodności cieplnej. Wymienniki ciepła służą zarówno do nagrzewania jak i ochładzania nośników energii. Stosowane są w np: instalacjach pompy ciepła; funkcjonują jako chłodnice lub nagrzewnice.
