Ś
Ściana dwuwarstwowa
jest to ściana składająca się z dwóch warstw: konstrukcyjnej oraz ocieplenia. Warstwa konstrukcyjna może być wykonana z dowolnego materiału przenoszącego odpowiednie obciążenia (bloczki betonowe, ceramika, gazobetony, betony komórkowe, silikaty itp) natomiast ocieplenie stosowane przy ścianie zewnętrznej to najczęściej styropian lub wełna mineralna o odpowiedniej grubości. W przypadku wykonawstwa ściany dwuwarstwowej dużo ważniejsze jest staranne położenie warstwy ocieplenia, które powinno eliminować ewentualne mostki termiczne powstałe w warstwie konstrukcyjnej w wyniku niedokładności wykonania. Zewnętrzną część ściany stanowi okładzina (najczęściej tynk) stanowiąca zabezpieczenie warstwy ocieplenia przed uszkodzeniami mechanicznymi a także nadająca elewacji estetyki. Fundament pod ścianę dwuwarstwową projektuje się symetrycznie do warstwy konstrukcyjnej ściany (warstwa konstrukcyjna opiera się na fundamencie mimośrodowo - centralnie).
Ściana jednowarstwowa
jest to najprostszy rodzaj ściany zewnętrznej budynku. Składa się ona tylko z warstwy konstrukcyjnej, która zarazem musi posiadać odpowiednie właściwości termoizolacyjne aby nie przepuszczała nadmiernej ilości ciepła. Obecnie jedynymi materiałami nadającymi się na ścianę jednowarstwową są: - bloczki z betonu komórkowego; - pustaki z ceramiki poryzowanej; - pustaki z keramzytobetonu, jednorodne lub z wkładkami styropianowymi Należy jednak zaznaczyć, że pustaki te powinny mieć grubość od 36-44 cm. Przy murowaniu tego typu ściany dużą uwagę należy przywiązać do staranności jej wykonania gdyż, w razie popełnionych błędów, będą pojawiać się mostki termiczne ze względu na brak warstwy izolacyjnej. Z reguły materiały w ścianie jednowarstwowej łączy się za pomocą kleju lub spoiny ciepłochronnej.
Ściana kolankowa
jest to zewnętrzna ściana konstrukcyjna na poziomie poddasza, biegnąca wzdłuż połaci dachowej. Jej wysokość zależy od kąta nachylenia dachu i zazwyczaj nie przekracza 1,5 m. Przejmuje obciążenia zewnętrzne z dachu oraz ciężar własny konstrukcji więźby dachowej i przekazuje na niżej położone elementy konstrukcyjne.
Ściana konstrukcyjna /nośna/
przegroda pionowa (zewnętrzna i wewnętrzna) przenosząca na fundament lub inne elementy konstrukcyjne ciężar własny, obciążenia od innych wyżej położonych elementów i ustrojów budynku (np. dachów, stropów, balkonów), jego wyposażenia i użytkowników, a także obciążenia od parcia wiatru lub gruntu. Najczęściej spotykany podział ścian: - ściany jednowarstwowe - ściany dwuwarstwowe - ściany trójwarstwowe
Ściana osłonowa
jest to ściana nie będąca elementem konstrukcyjnym, Może pełnić funkcję odgrodzenia oraz osłony termicznej. Najczęściej stosuje się ją na elewacjach zewnętrznych jako osłonę przestrzeni otwartej. Przykład ściany osłonowej można zobaczyć w projekcie biurowca K-23 Przykładowy projekt z zastosowaną ścianą osłonową
Ściana szczytowa
jest to zewnętrzna ściana konstrukcyjna na poziomie poddasza. Usytuowana jest w kierunku poprzecznym w stosunku do połaci dachowej. Przejmuje obciążenia zewnętrzne z dachu oraz ciężar własny konstrukcji więźby dachowej i przekazuje na niżej położone elementy konstrukcyjne.
Ściana trójwarstwowa
jest to ściana składająca się z trzech warstw: konstrukcyjnej, izolacyjnej oraz elewacyjnej. Warstwa konstrukcyjna powinna mieć grubość od 15-20 cm. Może być wykonana z dowolnego rodzaju materiału przeznaczonego na murowanie ścian konstrukcyjnych (pustaki ceramiczne, beton komórkowy, gazobetony itp). Warstwa izolacyjna to najczęściej styropian FS-12 - FS 15 o grubości około 10-12 cm. Za styropianem projektuje się pustkę powietrzną 3-4 cm, która umożliwia wentylację i ewentualne pozbywanie się zawilgocenia. Warstwa elewacyjna to ściana z różnego rodzaju materiałów elewacyjnych (cegła klinkierowa, silikaty itp). Jej grubość powinna się wahać od 6-12 cm. Warstwa elewacyjna jest zamocowana do muru za pomocą kotew , wykonanych z drutu o średnicy 4-6 mm. Ściany trójwarstwowe są najdroższym rodzajem ścian, maja jednak bardzo dobre parametry termoizolacyjne.
Ścianka działowa
jest to pionowa przegroda, która dzieli kondygnacje na poszczególne pomieszczenia użytkowe. Nie jest elementem konstrukcyjnym i nie przenosi na strop oraz ściany konstrukcyjne żadnych obciążeń od innych elementów budynku poza ciężarem własnym. Ściana działowa powinna spełniać odpowiednie właściwości akustyczne - najlepsze są do tego cięższe materiały, lub szkielet drewniany wypełniony wełną mineralną. Podstawowy podział ścianek działowych z uwagi na rodzaj zastosowanych materiałów: 1 murowane - z cegieł, pustaków, bloczków lub płytek, 2 szkieletowe - drewniane lub stalowe z poszyciem z płyt gipsowo - kartonowych albo drewnopochodnych, 3 stolarskie - z drewna, sklejki lub płyt pilśniowych, 4 szklane - z pustaków zwanych luksferami
Świadectwo charakterystyki energetycznej
jest to dokument, który określa wielkość rocznego zapotrzebowania na energię konieczną do zaspokojenia potrzeb związanych z użytkowaniem budynku lub lokalu, a zatem energii na potrzeby ogrzewania, ciepłej wody, wentylacji, klimatyzacji i oświetlenia. Świadectwo energetyczne wykonuje się na podstawie charakterystyki energetycznej budynku i parametrów w niej zawartych, po wybudowaniu obiektu. Jest ono niezbędne do otrzymania pozwolenia na użytkowanie. Świadectwo charakterystyki energetycznej ważne jest przez 10 lat. Po upływie tego czasu należy sporządzić nowe. Świadectwo zawiera nie tylko podstawowe dane budynku oraz wartości wskazujące na ilość zużytej energii, ale również porównanie wskaźników analizowanego budynku z budynkiem referencyjnym. Świadectwa, które obowiązują od stycznia 2009 roku, mają informować zarówno właściciela budynku jak i potencjalnego nabywcę o energooszczędności danego obiektu, co ma decydujący wpływ na koszty jego eksploatacji. Świadectwa nie są wymagane dla następujących budynków: # podlegających ochronie na podstawie przepisów o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami; # używanych jako miejsca kultu i do działalności religijnej; # przeznaczonych do użytkowania w czasie nie dłuższym niż 2 lata; # niemieszkalnych służących gospodarce rolnej; # przemysłowych i gospodarczych o zapotrzebowaniu na energię nie większym niż 50 kWh/m2/rok; # mieszkalnych przeznaczonych do użytkowania nie dłużej niż 4 miesiące w roku; # wolnostojących o powierzchni użytkowej poniżej 50 m2 Świadectwo charakterystyki energetycznej budynku może wykonać osoba, która: 1) posiada pełną zdolność do czynności prawnych; 2) ukończyła co najmniej studia magisterskie, w rozumieniu przepisów o szkolnictwie wyższym; 3) nie była karana za przestępstwo przeciwko mieniu, wiarygodności dokumentów, obrotowi gospodarczemu, obrotowi pieniędzmi i papierami wartościowymi lub za przestępstwo skarbowe; 4) posiada uprawnienia budowlane do projektowania w specjalności architektonicznej, konstrukcyjno-budowlanej lub instalacyjnej albo odbyła szkolenie i złożyła z wynikiem pozytywnym egzamin przed ministrem właściwym do spraw budownictwa, gospodarki przestrzennej i mieszkaniowej. Za równorzędne z odbyciem szkolenia oraz złożeniem z wynikiem pozytywnym egzaminu uznaje się ukończenie, nie mniej niż rocznych, studiów podyplomowych na kierunkach: architektura, budownictwo, inżyniera środowiska, energetyka lub pokrewne w zakresie audytu energetycznego na potrzeby termomodernizacji oraz oceny energetycznej budynków.
Świetlik
jest to przeszklony element, montowany w konstrukcji dachu, służący do doświetlania przestrzeni znajdującej się pod dachem. Najczęściej są to różnego rodzaju kopuły wykonane z tworzywa sztucznego lub innych giętkich materiałów.
