Przejdź do głównej treści


w naszych domach mieszkają szczęśliwi ludzie

w naszych domach mieszkają szczęśliwi ludzie

Projekty w koszyku: 0. Zobacz szczegóły

Twój koszyk jest pusty

Waluta
polski / zł

w naszych domach mieszkają szczęśliwi ludzie

Waluta
polski / zł
Projekty w koszyku: 0. Zobacz szczegóły

Twój koszyk jest pusty

w naszych domach mieszkają szczęśliwi ludzie

Wyszukaj projekt
Otwórz wyszukiwarkę
lub wpisz cechy budynku
Zamknij wyszukiwarkę Wyczyść lub wpisz cechy budynku

Masz pytania? Zadzwoń 12 414 35 06 lub kliknij kontakt

Masz pytania?
Zadzwoń 12 414 35 06
lub kliknij kontakt

Słownik budowlany - hasła na literę K

Wybierz literę

K

Kalenica

jest to najwyższa część dachu spadzistego. W domach z dachami płaskimi nie ma kalenicy. Kalenica jest istotnym parametrem domu; w warunkach zabudowy lub MPZP bardzo często spotyka się pojęcie maksymalnej dozwolonej wysokości kalenicy budynku. Należy oczywiście te ustalenia respektować w trakcie projektowania.



Klapa dymowa

jest bardzo istotnym elementem bezpieczeństwa pożarowego budynków.. Służy odprowadzeniu dymu oraz gorących gazów z objętego pożarem obiektu lub pomieszczenia dzięki czemu możliwa jest skuteczna ewakuacja ludzi i szybkie dotarcie ekipy gaszącej pożar do źródła ognia. Ilość klap oraz wielkość powierzchni oddymiania określona jest, zależnie od typu i funkcji obiektu, przez odpowiednie przepisy. Jako klapę dymową najczęściej stosuje się świetlik dachowy lub element uchylny w świetliku pasmowym. Są one wyposażone w elementy mechaniczne zapewniające ich automatyczne sterowanie (otwieranie i zamykanie) i po przeprowadzeniu stosownych badań i uzyskaniu certyfikatu zgodności z wymaganą normą mogą być stosowane jako klapa dymowa. Zatem klapa dymowa obok swojej zasadniczej funkcji pełni również rolę świetlika dostarczając światło naturalne do pomieszczeń oraz wyposażona w dodatkowe elementy sterujące może też służyć do codziennego przewietrzania pomieszczeń. W obiektach dla których wymagana jest instalacja SAP, klapy dymowe są zintegrowane z tą instalacją.



Kleszcze

są to elementy więźby dachowej. Występują w postaci 2 poziomych belek, które z obu stron obejmują krokwie i słupy w celu usztywnienia konstrukcji dachu budynku.



Kolektor słoneczny

jest to urządzenie służące do konwersji energii promieniowania słonecznego na ciepło. Energia docierająca do kolektora słonecznego zamieniana jest na energię cieplną zastosowanego nośnika ciepła, którym może być ciecz (glikol, woda) lub gaz (np. powietrze). Klimat w Polsce pozwala na wykorzystywanie kolektorów słonecznych do częściowego podgrzewania ciepłej wody użytkowej. System ten musi być wspomagany przez dolne źródło ciepła. Może nim być kocioł gazowy lub na paliwo stałe, pompa ciepła lub kominek z płaszczem wodnym. Szacuje się, że instalacja solarna w krajowych warunkach średniorocznie może podgrzewać do 60% ciepłej wody użytkowej. Kolektory można podzielić na: - płaskie o gazowe o cieczowe o dwufazowe - płaskie próżniowe - próżniowo-rurowe (nazywane też próżniowymi, w których rolę izolacji spełniają próżniowe rury) - skupiające (prawie zawsze cieczowe) Zastosowanie kolektorów: - podgrzewania wody użytkowej, - podgrzewanie wody basenowej, - wspomagania centralnego ogrzewania, - chłodzenia budynków, - ciepła technologicznego. Standardowa instalacja solarna składa się z: 1. kolektora słonecznego (w domkach jednorodzinnych od dwóch do czterech), 2. regulatora (uruchamiający pompę obiegu gdy zaistnieje odpowiednia różnica temperatur pomiędzy wyjściem z kolektora a zbiornikiem), 3. pompy, 4. naczynia przeponowego, 5. zbiornika magazynującego ciepłą wodę użytkową, z dwiema wężownicami lub płaszczami grzejnymi (dolna zasilana czynnikiem z kolektorów słonecznych, górna innym źródłem ciepła), 6. inne źródło ciepła Dla czteroosobowej rodziny wymagana powierzchnia kolektora to około 3-5 m2 a koszt zakupu i montażu instalacji dla domu jednorodzinnego wynosi w zależności od rodzaju kolektorów od 8-15 tys zł. Należy podkreślić, że kolektory wykorzystują potencjał energii odnawialnej co jest bardzo istotne dla środowiska.



Kominek z płaszczem wodnym

jest to system ogrzewania budynku za pomocą kominka oraz instalacji c.o. Czynnikiem przenoszącym ciepło jest woda, która ogrzewa się przepływając przez wkład kominkowy. Dopływa ona do kaloryferów zamontowanych w poszczególnych pomieszczeniach oddając im ciepło. Kominek może być podłączony do instalacji centralnego ogrzewania na dwa sposoby - jako samodzielne źródło ciepła (powyższy przypadek) oraz jako dodatkowe źródło ciepła - pracując równolegle z piecem c.o. W obu przypadkach należy zastosować pompę wymuszającą obieg wody w instalacji oraz zadbać o to aby obieg był otwarty (zainstalowanie w obiegu w naczynia wzbiorczego, które w razie nadmiaru wody odprowadzi ją na zewnątrz). W przypadku gdy kominek współpracuje z piecem c.o. (działają wymiennie) piec centralnego ogrzewania i wkład grzewczy podłączone są do wydzielonego obiegu, w którym podgrzewana jest woda. Następnie ciepło to przekazywane jest przez wymiennik ciepła do właściwego obiegu c.o. (połączonego z piecem c.o. oraz grzejnikami w poszczególnych pomieszczeniach). W przypadku, gdy działa kominek, wyposażony w termostat piec centralnego ogrzewania wyłącza się, co powoduje utrzymanie optymalnej temperatury w ogrzewanych pomieszczeniach, a także oszczędności w zużyciu gazu ziemnego, czy oleju opałowego. Gdy ogień w kominku wygaśnie, ciężar podtrzymania ciągłości ogrzewania przejmuje piec c.o., dzięki czemu temperatura w budynku utrzymuje się na stałym poziomie.



Kondygnacja

według ROZPORZĄDZENIEM MINISTRA INFRASTRUKTURY z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. (Dz. U. Nr 75, poz. 690 z póź. zm. z dnia 15 czerwca 2002 r.) z późniejszymi zmianami kondygnacja jest to pozioma nadziemna lub podziemna część budynku, zawarta między górną powierzchnią stropu lub warstwy wyrównawczej na gruncie a górną powierzchnią stropu lub stropodachu znajdującego się nad tą częścią, w tym poddasze z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi oraz pozioma część budynku stanowiącą przestrzeń na urządzenia techniczne, mająca wysokość w świetle nie mniej niż 2,0 m, z wyjątkiem nadbudówek ponad dachem, takich jak maszynownia dźwigu, centrala wentylacyjna, klimatyzacyjna lub kotłownia gazowa



Kosztorys budowlany

jest to dokument informujący o kosztach inwestycji budowlanej. Kosztorysy budowlane w różnej formie, zakresie i stopniu szczegółowości sporządza się niemal na każdym etapie realizacji inwestycji budowlanej. Wyróżnia się m.in: - kosztorys inwestorski - kosztorys ofertowy - kosztorys dodatkowy - kosztorys powykonawczy - kosztorys nakładczy Są dwie metody kalkulacji kosztorysowej: - metoda kalkulacji uproszczonej - metoda kalkulacji szczegółowej. Nasze biuro do większości projektów dołącza kosztorysy ofertowe (ślepe) na prace budowlane.



Kotew

jest to wygięty, stalowy pręt służący do usztywniania ścian trójwarstwowych ale również do mocowania elementów drewnianych (np: murłat do ściany kolanowej). W przypadku ścian trójwarstwowych kotwy montowane są w pewnych odstępach, najczęściej w spoinach pomiędzy pustakami.



Krokwie

są to elementy więźby dachowej. Występują jako drewniane pochyłe belki, stanowiące konstrukcję nośną pod pokrycie dachowe oraz inne elementy (okna dachowe, lukarny, ławy kominiarskie). Przejmują obciążenia zewnętrzne (od ciężaru konstrukcji, śniegu i wiatru) i przekazują na murłaty a te na ściany zewnętrzne nośne. Pracują na zginanie. Odpowiednie obliczenia dotyczące przekroju krokwi są zawarte w każdym projekcie budowlanym konstrukcyjnym budynku.



Krokwie koszowe

są to elementy więźby dachowej występujące na krawędziach połaci dachowych.



Kubatura

jest to objętość budynku (powierzchnia całkowita x wysokość każdej kondygnacji) liczona w obrysie zewnętrznym wszystkich kondygnacji podziemnych i nadziemnych.