Aktualności

Zmarła Zaha Hadid

data dodania: 2016-03-31

Po południu 31 marca w szpitalu w Miami zmarła w następstwie zawału Zaha Hadid – jedna z najgłośniejszych architektów i projektantów ostatniej dekady. Krytycy potrafili się u niej doszukać motywów postmodernistycznych, „radykalnego feminizmu płaszczyzny”, a nawet, jako że pochodziła z Iraku, gdzie jej ojciec był jednym z aktywistów satelickiej wobec Saddama Partii Demokratycznej, nawiązań do arcydzieł architektury arabskiej i bliskowschodniej. Inni obserwatorzy, w mniejszym stopniu postrzegający świat przez pryzmat ideologii, widzieli w niej po prostu świetną projektantkę, operującą bryłą, skrótem, kryptocytatem, nie stroniącą od niekonsekwencji.

Studiowała matematykę na American University w Bejrucie i architekturę w Londynie, m.in. pod kierunkiem Rema Koolhaasa, który pozostał jednym z jej mistrzów. Własne biuro założyła w roku 1980, ale dopiero w szesnaście lat później zbudowano pierwszy „poważny” budynek jej autorstwa, siedzibę straży pożarnej w Weil am Rhein, dziś funkcjonującą zresztą jako galeria: wcześniej jej projekty zwyciężały jedynie w konkursach. Również jako gwiazda designu chętnie projektowała „wirtualnie” (m.in. gmach opery w walijskim Cardiff), ale oprócz tego miała pełne ręce roboty: jej biuro projektowe, Zaha Hadid Architects, zatrudniało blisko 400 osób, liczba zrealizowanych obiektów idzie w dziesiątki.

Projektowała zarówno apartamentowce i biura, jak budynki użyteczności publicznej (gmachy oper, filharmonie, galerie, centra kultury), a nawet mosty i stacje kolejowe. Nie ograniczała się do budynków: zaprojektowała samochód (na paliwo wodorowe) Z.CAR, współpracowała ze szwalniami Lacoste, projektantami mebli i sztućców. Najwięcej bodaj jej projektów zrealizowano w „ojczystej” Wielkiej Brytanii i w Chinach, ale krążyła po całym świecie: projektowała dla nowych satrapii środkowoazjatyckich, dla Saudyjczyków, a ostatni projekt realizowała w Nowym Jorku: będący na ukończeniu luksusowy budynek przy 20 West 28th Street zwraca uwagę „zawijanymi” podłogami, systemami czterokrotnej filtracji powietrza (Zahid, która cierpiała na astmę, była szczególnie wyczulona na punkcie zanieczyszczeń) i finezyjnymi rozwiązaniami wnętrz w rodzaju „inteligentnego szkła”.

Polska nie miała do niej szczęścia – czy ona do Polski? Jej projekt siedziby Sinfonii Varsovii w roku 2010 uzyskał na konkursie drugą nagrodę i nie został skierowany do realizacji. Lilium Tower, potencjalnie najwyższy budynek w Warszawie, który stanąć ma vis a vis Dworca Centralnego, pozostaje w fazie „zdobywania pozwoleń na budowę„ oraz „domykania budżetu” od roku 2007. Biorąc jednak pod uwagę, jak bliski był jej monumentalizm, być może nie powinniśmy tego tak bardzo żałować: do dziś stolica ma kłopot, by otrząsnąć się z jednego Pałacu Kultury i Nauki im. Józefa Stalina. (ws)

Listopad 2017
data dodania: 2017-11-20

Nieraz czynnikiem przesądzającym przy wyborze projektu domu jednorodzinnego bywa kształt dachu: dachy spadziste, dawniej standard w przypadku projektów „zakopiańskich” i rustykalnych, częste również jako standardowe rozwiązanie na wsi, w ostatnich latach bywały wypierane przez dachy płaskie, z minimalnym jedynie nachyleniem. Rozwiązanie, zaproponowane przez szwedzką pracownię Utopia Arkitekter pokazuje, że spadzisty, ostro złamany dach może być świetnym, inspirującym rozwiązaniem.

więcej...
data dodania: 2017-11-17

Zwykle staramy się, żeby wznoszony budynek był odpowiednio wysoki, żeby wyglądał reprezentacyjnie, żeby projekt domu dopasowany był do krajobrazu, miejscowej kultury budownictwa (nie mówiąc już o planie zabudowy przestrzennej), do najbliższego otoczenia. Bywają jednak sytuacje, gdy zależy nam na tym, by nasza realizacja była – sięgając po angielską frazę – low profile: by budynek ostentacyjnie wręcz nie rzucał się w oczy. Jak można osiągnąć taki efekt?

więcej...
data dodania: 2017-11-16

Postmodernizm nauczył nas, że żaden styl się nie kończy: zespół uczniów Zahy Hadid wnosi filigranowe sklepienia jak w angielskich katedrach późnego gotyku, brutaliści tną kolejne bloki betonu, na amerykańskich pustyniach wznoszone są z rudej cegły wierne kopie kopuł romańskich, no a klasycyzm zawsze jest en vogue. Tylko art deco jakoś nie miało dotąd szczęścia. Zmienia to się za sprawą pracowni Morris Adjmi Architect, która projektuje właśnie w sercu Nowego Jorku wieżowiec... więcej...

data dodania: 2017-11-14

Historia jednego z najładniejszych rzymskich placów rozpoczęła się od areny. Papież Innocenty X zlecił wzniesienie placu na gruzach dawnego „cyrku” Domicjana i w efekcie uzyskaliśmy – wiadomo – owal, wiernie odtwarzający „w negatywie” antyczny budynek: gdzie stały mury theatrum, rozpościera się przestrzeń placu, gdzie rozciągały się błonia – ciągnie się pierzeja budynków. Czy podobny efekt – „negatywu” dawnej budowli – można osiągnąć, projektując... więcej...

data dodania: 2017-11-11

Wiele pojawia w architekturze wnętrz rozwiązań frapujących, fantazyjnych, „przekombinowanych”. Ale czasem pojawiają się takie, które po prostu rzucają na kolana. Jeśli w dodatku ich skala czy zastosowana technologia nie stanowią przeszkody, by wykorzystać je w projekcie domu jednorodzinnego – to właściwie na co czekamy, by po nie sięgnąć? A to, jak się wydaje, przypadek filaru, podtrzymującego strop sklepu perfumeryjnego w Londynie.
 

więcej...
data dodania: 2017-11-10

Rodziny powiększają się, na szczęście zwykle bez oglądania spotów o królikach w rodzaju tego, jaki zafundowało nam ostatnio Ministerstwo Zdrowia. Jak pomieścić się w domu jednorodzinnym i czy da się zamówić projekt, który przewidywałby kolejne etapy rozbudowy w miarę potrzeby? Czy dom jednorodzinny może się „składać” i „rozkładać” jak namiot, do którego dokładamy werandę, albo sławetna meblościanka Kowalskich?

więcej...
data dodania: 2017-11-04

Fasady z jednolitej cegły lub kamiennych płyt, ozdobione tylko fryzem dekoracyjnym, robią naprawdę duże wrażenie na użytkownikach. Tyle, że nawet najpiękniejszy fryz zwykle powstaje w budynkach bez okien, a czasem również drzwi i klamek. Warto o tym pamiętać, zanim w projekcie domu jednorodzinnego sięgniemy po tzw. ślepą ścianę.

więcej...
data dodania: 2017-11-02

Oczywiście, w niejednym domu jednorodzinnym nie brakuje osób zdyscyplinowanych (niektórzy mogli by je określić mianem neurotyków), które są w stanie spędzić dziesiątki godzin na jesiennym grabieniu liści. Wysokie sterty wypełnionych nimi plastikowych worków piętrzą się przed bramami, czekając na wywózkę.. do kompostowni? Żeby! Najczęściej do spalarni.
A przecież można inaczej. I nawet, jeśli musimy mieć zamieciony trawnik, uwzględnić w projekcie miejsce na kompost... więcej...

Ta strona używa cookie. Dowiedz się więcej o celu ich używania i zmianie ustawień cookie w przeglądarce. Korzystając ze strony wyrażasz zgodę na używanie cookie, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Zamknij