Aktualności

Na pazurki

data dodania: 2016-07-01

Wynaleziona, o dziwo, dopiero w początkach XX wieku zjeżdżalnia przez dziesięciolecia stanowiła rutynowe wyposażenie placów zabaw od Chin po NRD – i niewiele poza tym. Wydawało się, że stanowi jedno z tych rozwiązań, które – jak widelec – trudno udoskonalić, tak są proste. Tymczasem najpierw trafiła do wielkich parków rozrywki, a w ciągu ostatniej dekady projektanci domów myślą o niej coraz częściej, doskonaląc lub udziwniając rezydencje.

Trudno uwierzyć, że dzieci kiedykolwiek były w stanie funkcjonować bez zjeżdżalni. Tymczasem idea ta przebiła się do wyobraźni wynalazców dużo później niż maszyny parowe, windy czy samoloty: historycy kultury spierają się, czy pierwsza była wyślizgana deska dla następcy tronu zainstalowana w letniej rezydencji ostatniego cara, Mikołaja II, czy metalowa rynna na jedynym z pierwszych publicznych placów zabaw w Nowym Jorku – jak dotąd, oficjalny tytuł wynalazcy zjeżdżalni pozostaje jednak przy Charlesie Wicksteedzie, pomysłodawcy wielu rozrywek dla małych i dużych, który zainstalował pochylone, starannie oheblowane belki na terenie tworzonego przez siebie placu zabaw w roku 1922. Co ciekawe, początkowo istniały oddzielne zjeżdżalnie dla dziewczynek i chłopców: koedukacja zwyciężyła na kilka lat przez II wojną światową.

Po wojnie gigantyczne zjeżdżalnie pojawiły się w latach 60. na basenach, najpierw w USA, potem w Europie. Poza tym jednak nic się nie zmieniało aż do chwili, gdy pierwsze zjeżdżalnie pojawiły się najpierw w rezydencjach, a potem w wysokościowcach i „obiektach artystycznych”. Te pierwsze zwykle wykonane są z luksusowych, starannie woskowanych odmian drewna, te drugie – ze stali szlachetne lub, z myślą o podmuchu ryzyka, ze szkła lub przejrzystego pleksiglasu.

Czy to ukłon w stronę małoletnich dziedziców fortun, czy raczej dowód na postępującą infantylizację ludzkości? Można się obawiać, że to drugie, tym bardziej, że publicznych zjeżdżalni dla dorosłych jest coraz więcej i pojawiają się w coraz bardziej nieoczekiwanych miejscach. W ostatnich dniach głośno było o kilkunastometrowej zjeżdżalni z grubego szkła (ujętego w stalowe ramy), zainstalowanej na szczycie najwyższego w Los Angeles i w całej Kalifornii, 304-metrowego wieżowca US Bank Tower. Zjazd trwa dosłownie kilka sekund i odbywa się w przeważającej części nie nad przepaścią, lecz nad położonym kilka metrów niżej tarasem – wrażenia są jednak podobno mocne.

Kaliforniczykom przypomniano jednak, że już od czterech lat amatorzy pędu i przetartych spodni mogą zjechać „rurową” zjeżdżalnią autorstwa belgijskiego projektanta Carstena Hoellera, umieszczoną wewnątrz głośnej, gigantycznej instalacji Anisha Kapoora w Londynie. Zjazd rurą trwa blisko 40 sekund i można rozpędzić się w niej do blisko 30 km/godz.

A Państwo jak schodzą z sypialni na śniadanie? (ws)

Październik 2018
data dodania: 2018-10-16

Poszukiwanie dogodnych działek budowlanych czy miejsc do zagospodarowanie nieraz prowadzi deweloperów czy przyszłych właścicieli domów jednorodzinnych na krawędź desperacji. „Spanie pod mostem” dotąd było synonimem bezdomności, porzucenia, marginalizacji. Pojawiają się jednak coraz to nowe projekty wyszukania wolnej przestrzeni w miastach – i nową jakość wśród nich stanowi pomysł zagospodarowania liczącego niespełna wiek mostu (Gamla Lidingöbron) położonego na przedmieściach... więcej...

data dodania: 2018-10-12

Oczywiście, cegła sprawdza się w murach: ekologiczna, tania, tradycyjna. Ale na dachu?! Przepraszam, czy państwu chodzi o jakieś płytki?
Niekoniecznie. Sameep Padora & Associates przyjrzeli się realizacjom z  Katalonii, by zaproponować podobne rozwiązanie w przedszkolnej bibliotece wznoszonej w indyjskimi miasteczku Kopargaon w stanie Maharasztra.

więcej...
data dodania: 2018-10-11

Mur ograniczający posesję traktowany jest zwykle jako dodatek do budynku: czasem kłopotliwy i niezbędny, w najlepszym razie – ładny, ale zawsze trzeciorzędny. W prasie designerskiej murom poświęca się uwagę, udzielając rad w kwestii walki z zawilgoceniem i inwazją mchów, nie więcej. Tymczasem bywają sytuacje, gdy – jak w przypadku ambasady Konfederacji Szwajcarskiej w Nairobi – budynek literalnie wyrasta z muru.
Czasy nie należą do spokojnych. To może być rozwiązanie... więcej...

data dodania: 2018-10-10

Miło jest mieć doniczki na balkonie, jeśli taras na parterze jest duży – wmurować weń od razu donice, czasem nawet posiadające bezpośrednią „łączność” z gruntem, co zapewnia nam odpływ deszczówki i chroni przed koniecznością dodatkowych wodoodpornych zabezpieczeń. Ale projekt apartamentowca pracowni Sordo Madaleno Arquitectos to zupełnie nowa jakość: to powrót do marzeń Semiramidy, tylko dostosowany do technologii XXI wieku. Czy zastosowane przy jego budowie rozwiązania... więcej...

data dodania: 2018-10-05

Jeśli wspomnieć na babilońskie zigguraty, można uznać, że historia budownictwa zaczyna się od chlapania gliną. Ale czy nie znamienne, że po kilku tysiącleciach wracamy do podobnych rozwiązań? Takie przynajmniej proponuje Stephanie Chaltiel, paryska architekt zdobywająca laury na London Design Festival za projekt domu, wznoszonego w znacznej mierze ze strug błota. Czy tak wygląda przyszłość projektów domów jednorodzinnych?

więcej...
data dodania: 2018-10-04

Sufit to w sumie najbardziej banalna i niewykorzystana część mieszkania: można go, owszem, ładnie pomalować, można podwiesić pod nim efektowny żyrandol, od biedy – przyczepić łańcuch na kinderbal, ale na tym jego funkcje się kończą. Pewnie dlatego istnieją designerzy mebli, podłóg i ścian, ale nie ma designerów sufitów.
To się może zmienić. Sufit to całe metry niewykorzystanej przestrzeni użytkowej – zapewnia Sankarshan Murphy, twórca firmy Bumblebee Spacer,... więcej...

data dodania: 2018-10-03

To zabawne, jak myśl ludzka zatacza krąg nawet w małych sprawach. Po dobrych dwóch wiekach kostki brukowej nastał czas chodników – i nie minął wiek, a okazało się, że szczeliny w nawierzchni są bardziej niezbędne, niż się powszechnie sądzi, a „dziurka” nie jest synonimem fuszerki, lecz myślenia ekologicznego. Nowa generacja chodników ulicznych, określanych jako „płytki klimatyczne” lub po duńsku – „Klimaflisen” wydaje się drobiazgiem, ale może zmienić nasze... więcej...

data dodania: 2018-10-02

O domach samonośnych i samobudowanych wiele słychać, ale zwykle są to realizacje bardzo złożone, wznoszone z udziałem dronów i robotów według zaplanowanego co do milimetra algorytmu. Czy możliwe jest „usypanie” domu przy pomocy recyklowanego plastiku i rachunku prawdopodobieństwa? A jeśli tak, w jaki sposób wykorzystać można te technologię przy projektowaniu domów jednorodzinnych?

więcej...
Ta strona używa cookie. Dowiedz się więcej o celu ich używania i zmianie ustawień cookie w przeglądarce. Korzystając ze strony wyrażasz zgodę na używanie cookie, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Zamknij