Aktualności

Garaż, pałac, natchnienie

data dodania: 2016-06-29

Reporterzy New Yorkera i CBS piszą o nim jak o dziele sztuki. „Najbardziej wartościowy budynek do obejrzenia w Miami Beach!”. „Park w pionie!”. „Joggerzy ćwicza na jego rampach, zawodowi fotograficy urządzają sesje, turyści odwiedzają to miejsce setkami, odbyło tu się już wesele, dwie debaty i kilkanaście aukcji dzieł sztuki” - czytamy o.. wielopoziomowym parkingu pod mnemotechnicznym adresem 1111, Lincoln Road, Miami Beach.

Parkingi słusznie uważane są za piekło, a przynajmniej jeden z ostatnich kręgów czyśćca projektantów. W Stanach uważa się, że równie nisko sięgnąć mogą jedynie architekci więzień i pawilonów, służących do podpisu opłat na autostradzie: w Polsce, gdzie cywilizacja jest mniej zaawansowana, za podobne (nie)spełnienia uważa się zwykle wznoszenie altan śmietnikowych i adaptacje dawnych kwiaciarni na sklepy typu „Alhohol 24 h”.

Kalifornijski developer Robert Wennett postanowił zagrać podobnej tradycji i ograniczeniom na nosie. Kupiwszy w roku 2010 działkę w zaniedbanej części centrum Miami Beach i zorientowawszy się, że zgodnie z planem zagospodarowania przestrzennego może na niej wznieść przede wszystkim obiekt użyteczności publicznej, postanowił pójść za ciosem: zatrudnił jedną z najbardziej renomowanych firm projektowych, szwajcarską pracownię Herzog & de Meuron, i otrzymał propozycję rozwiązania, określanego już przez bezradnych krytyków jako „konstruktywistyczne”, „brutalistyczne” lub wręcz „radykalne”.

Za określeniami tymi kryje się sześciopoziomowy garaż na 300 samochodów, który sprawia początkowo wrażenie niewykończonego – nie ma niemal wcale (o co łatwo w kalifornijskim klimacie) ścian zewnętrznych, jest wyjątkowo przestronny (co oznacza, że kierowcy mają miejscami stromo pod górę) i dobrze doświetlony. W efekcie, w pagórkowatym krajobrazie Miami Beach, każde piętro garażu stanowi odrębny taras widokowy – i wielu kierowców (za wyjątkiem może agorafobów) marnuje cenne minuty, stojąc przy krawędzi.

Wennett zainwestował rozsądnie – na dachu budynku znajduje się jego penhouse, roślinność z jego ogrodu stanowi „wiszący ogród” na jednej ze ścian, na parterze garażu ulokowało się już kilka luksusowych butików, a cena za parkowanie w modnym miejscu jest niemal czterokrotnie większa, niż gdzie indziej – ale u podstaw jego decyzji stała przekora: naprawdę nie da się wznieść parkingu-dzieła sztuki?

Pozostaje mieć nadzieję, że polscy projektanci zechcą się zmierzyć z tym wyzwaniem. Do altany śmietnikowej też mogą się ustawiać fotoreporterzy Reutersa. (ws)

Grudzień 2018
data dodania: 2018-12-31

Okolice Sylwestra to naturalny czas, by pomyśleć o recyclingu tego, co pozostaje po szampańskich zabawach – także w kontekście budownictwa i wykorzystywania odpadów jako surowców.
Projektów „Domów z butelek” powstało już kilkaset, wszystkie według podobnego schematu: położone na płask, połączone spoiwem butelki świetnie sprawdzają się jako cegły. Sprawdziłyby się pewnie i butelki od szampana, wyjątkowo przecież grubościenne, więc i odporne, choć ze względu... więcej...

data dodania: 2018-12-30

Doniczki? Oczywiście. Sadzonki w kuchni? Jak najbardziej. Ogródek z warzywami za domem? Coraz częściej, w miarę, jak rośnie moda na „eko”. Ale umieszczenie gigantycznych donic na warzywa i zboża na fasadzie budynku, tak, by łatwo było można po nie sięgnąć, to pomysł, na który wpada niewielu projektantów domów jednorodzinnych: na szczęście architektom ze studia Bomzero w Kuala Lumpur nie zabrakło odwagi ani fantazji.

więcej...
data dodania: 2018-12-29

Wykorzystywanie dawnych, zrujnowanych lub w najlepszym razie porzuconych budynków gospodarczych na nowe domy jednorodzinne to częsta, modna i cenna dla krajobrazu kulturowego praktyka. Od Skandynawii po Nową Anglię dawne młyny, kaszarnie i stajnie są przebudowywane i częściowo wyburzane, by stworzyć miejsce dla nowych mieszkańców. Ale rozwiązanie, po które sięgnęło mediolańskie studio Wok, idzie o kilka kroków dalej: dawna murowana stodoła, stojąca w toskańskim pejzażu, została... więcej...

data dodania: 2018-12-28

Rozwiązanie, zaproponowane przez belgijskie studio architektoniczne Gijs Van Vaerenbergh, na pozór niewiele znaleźć może zastosowań w architekturze: flamandzcy twórcy zaprojektowali bowiem rodzaj pawilonu, przeznaczonego na uroczystości na… niemieckim cmentarzu wojennym z pierwszej wojny światowej. A jednak elegancja  i prostota tego rozwiązania są czymś, do czego nawiązać mogą projektanci małej architektury i domów jednorodzinnych.

więcej...
data dodania: 2018-12-23

Projekty domów jednorodzinnych zazwyczaj odwołują się do logiki symetrii: konkretne budynki są skupione wokół centralnego miejsca (jadalni, kuchni), za czym w chłodniejszym klimacie przemawia również ekonomia i ergonomika. W Argentynie można jednak mniej przejmować się tego rodzaju względami: może dlatego architekt Pablo Gagliardo zdecydował się na wzniesienie budynku o powierzchni aż 370 m.kw. na planie wąskiego prostokąta?

więcej...
data dodania: 2018-12-17

Poziom czy pion – to oczywiście rozdroże geometrii, ale też podstawowy dylemat współczesnych urbanistów, projektantów i filozofów architektury. Często wybór ten narzucany jest przez okoliczności: wiadomo, że w poziomie buduje się częściej tam, gdzie gruntu jest pod dostatkiem, a użytkownikom zależy na niepokonywaniu dużych różnic wysokości. W miastach już od kilkuset lat ceny gruntu wymuszają wznoszenie budynków w pionie – a od 150 lat mamy do czynienia z rewolucją... więcej...

data dodania: 2018-12-16

Jak pamiętamy – Janus, rdzennie rzymskie bóstwo, nie miał właściwie „świątyń” w ścisłym znaczeniu tego słowa. Jako bóstwu „przejścia” oddawano mu cześć w drzwiach wejściowych do budynków: jedynym wyjątkiem była świątynia w północnej części Forum Romanum, „prastara brama z najdawniejszych obwarowań, którą dla szczególnej świętości zachowano... Jej czarne, omszałe ściany, zbudowane z nierównych bloków kamienia, okryto płytami brązowymi”. Wszędzie... więcej...

data dodania: 2018-12-03

Nie jest trudno otwierać mocą decyzji architektonicznej okna i dziedzińce, pruć ściany i decydować się na otwarte na przestrzał wnętrza, kiedy nie mamy nic do ukrycia. Ale jak zabezpieczyć naprawdę wartościowe zbiory i pomieszczenia, nie zamieniając budynku w betonowy sarkofag? Rozwiązania, których szukał francuski architekt Jean-Paul Viguier, wznosząc pomieszczenia nowego skarbca i centrum przetwarzania gotówki Banku Francji mogą dać do myślenia projektantom domów jednorodzinnych,... więcej...

data dodania: 2018-12-02

Kolor czarny ma wiele negatywnych konotacji kulturowych, które niełatwo przezwyciężyć. Ale dokonania takich architektów jak Alain Carle pokazują, że odpowiednio konsekwentne użycie delikatnie zwęglonego drewna, drobno oksydowanego metalu czy ogniowanej i szkliwionej cegły jest rozwiązaniem, które może się świetnie sprawdzić w przypadku projektów minimalistycznych domów jednorodzinnych.

więcej...