Aktualności

Eliot Noyes … człowiek wielu talentów

data dodania: 2014-08-05

Eliot Noyes to postać niezwykła. Wybitny architekt, nietuzinkowy projektant wzornictwa przemysłowego, wreszcie pionier wprowadzania kompleksowych programów projektowych i twórca „tożsamości wizualnej” w korporacjach takich jak IBM, Mobil Oil, Cummins Engine czy Westinghouse. Mimo niewątpliwie ogromnego wkładu w rozwój architektury i designu, do niedawna był postacią niemal zapomnianą. W dziedzinie przedsiębiorczości wyznawał zawszę zasadę zachowania harmonii między strategią projektowania a strategią biznesową. W architekturze zwolennik funkcjonalnego modernizmu. Projekty domów jego autorstwa to niezwykła mieszanka wpływów dzieł Waltera Gropiusa i Le Corbusiera. Inspiracje te w połączeniu z niekonwencjonalnym i nieszablonowym zmysłem designerskim Noyesa pozwoliły mu tworzyć koncepcje, wyróżniające się na tle typowej dla tamtych czasów zabudowy czego świetnym przykładem są  zlokalizowane na Florydzie Bubble Houses.

Urodził się 12 sierpnia 1910 roku w Bostonie. W 1932 rozpoczął studia licencjackie na Uniwersytecie Harvarda, kształcąc się na wydziale architektury klasycznej. Zainteresowanie ruchem modernistycznym pojawiło się u niego po wysłuchaniu gościnnego wykładu Le Corbusiera w bibliotece akademickiej. Spotkanie to zmieniło diametralnie podejście młodego Noyesa do tematu projektowania. Zafascynowany pracami znanego architekta, zaczął zgłębiać także tematykę Bauhausu, znajdując tam wiele inspiracji i rozwiązań, z których chętnie korzystał w późniejszej karierze zawodowej. Po otrzymaniu w 1938 roku tytułu magistra architektury rozpoczął pracę w biurze projektowym Waltera Gropiusa i Marcela Breuera w Cambridge. W latach1939 - 1946 był dyrektorem działu wzornictwa przemysłowego Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Nowym Jorku a następnie pracował jako projektant przemysłowy dla Normana Bel Geddesa.
fotografia Eliota Noyesa
W latach pięćdziesiątych stworzył kilkanaście koncepcji budynków mieszkalnych wśród których szczególne uznanie zyskały Bremer House z 1951 roku, Weeks House i „Bubble house” oba z 1953 roku. Ten ostatni projekt domu to dość niezwykła  i śmiała wizja architektoniczna budynku, który swoim wyglądem przypominał kroplę rosy osiadłej na liściu. Niezwykły kształt uzyskano wylewając beton bezpośrednio na balon wypełniony powietrzem w efekcie czego powstała monolityczna kopuła stanowiąca szkielet budowli. Wnętrze o powierzchni 59 metrów kwadratowych kryło w sobie otwarty salon, kuchnię, jadalnię i łazienkę. Dodatkowo na poddaszu zlokalizowano sypialnię. Projekt ten jest świetnym przykładem tak charakterystycznego dla Noyesa nieszablonowego i nowatorskiego podejścia do tematu projektowania.

Przez ponad 21 lat współpracował z firmą IBM, pełniąc w niej funkcję konsultanta. Współtworzył zespół odpowiedzialny za wszystkie aspekty tożsamości wizualnej tej marki. Począwszy od architektury kończąc na wzornictwie i reklamie. Zaprojektował siedziby IBM w Los Angeles (1964), Nowym Jorku (1966) i  San Antonio (1968). Udzielał się także w przestrzeni zarządzania w biznesie. Do końca życia pozostał aktywny zawodowo. Zmarł w wieku 66 lat 18 lipca 1977 roku. Pozostawił po sobie nie tylko szereg niezwykłych i interesujących koncepcji architektonicznych oraz przykładów wzornictwa przemysłowego ale i ważne elementy filozofii zarządzania projektem, które do dzisiaj stosowane są w wielu korporacjach.

GC

fot.wikipedia.org
 

 

 

Wrzesień 2018
data dodania: 2018-09-18

Na dziedzińcu jednego z największych muzeów świata, jakim jest londyński Victoria and Albert Museum, stanął niezwykły budynek. Wysoki na dwa piętra, wielopokojowy, intrygujący połyskiem świeżego drewna. Czy to możliwe, że mamy do czynienia z projektem domu jednorodzinnego w tym właśnie miejscu? Jak się okazuje, nie do końca – ale jest to rozwiązanie, które powinien wziąć pod uwagę każdy inwestor, rozważający wzniesienie gniazda rodzinnego. MultiPly, czyli wielopoziomowy... więcej...

data dodania: 2018-09-17

Wybór między dwoma biegunami projektowania architektonicznego – epatowaniem i wtapianiem się w tło – jest o wiele łatwiejszy w przypadku ciemnego, iglastego lasu. W tym ostatnim po prostu nie wypada uderzać po oczach fasadą ani bryłą.
Tak przynajmniej sądzą autorzy projektu budynku jednorodzinnego z nowojorskiej firmy Deborah Berke Partners, w której zamówiono projekt domu przewidzianego dla leśnej części stanu Connecticut. Zleceniodawcom zależało, by dom „wtopił... więcej...

data dodania: 2018-09-15

Czy trudno o projekt domu jednorodzinnego, który ma zostać wzniesiony na zboczu? Nie, sporo jest takich rozwiązań, ze spadzistym zboczem ukrytym lub „wkopanym” w piwnicę i kilkoma figlami architektonicznymi między pokojami na różnych wysokościach. Nachylenie zbocza nigdy jednak nie przekracza w takim wypadku 15 procent. Tymczasem dom w Los Angeles, przyklejony niejako do zbocza, wznosi się na trzy piętra w górę u boku niemal pionowego urwiska, o które się opiera. To niebanalne... więcej...

data dodania: 2018-09-13

Może nie do końca tak. Ale dwupiętrowa plomba na ulicach Nowego Orleanu, zaprojektowana przez niskobudżetową, ale skłonną do odważnych eksperymentów pracownię architektoniczną Office of Jonathan Tate pokazuje, jak wiele można osiągnąć w dziedzinie projektów domów jednorodzinnych, jeśli stawia się na spójność koncepcji, nawet kosztem sięgnięcia po niebanalne materiały.

 

więcej...
data dodania: 2018-09-09

Brytyjscy architekci opatentowali pomysł na położoną nad brzegiem morza budkę, służącą do przebierania się: niewielka kabina na plaży w Eastbourne, pomalowana w typowe dla regionu kolory, jest się w stanie obracać zgodnie z ruchem słońca, przez cały dzień zapewniając maksymalne nasłonecznienie zziębniętym plażowiczom.
Ale dlaczego właściwie ograniczać się do kabiny kąpielowej? Skoro możliwe jest niskonakładowe i niskoenergetyczne obracanie budynku na obrotowej... więcej...

data dodania: 2018-09-07

Po fascynacji nowoczesnością zawsze przychodzi czas na zachwyt prostotą. Dach nad stacją lokalnej wąskotorówki, łączącej campus Princeton University z miastem, mógłby, technologicznie rzecz biorąc, powstać w głębokim antyku, a jednak uderza jego nowoczesność i prostota. Czy nie warto wykorzystać takiego rozwiązania w projektach zadaszenia domów jednorodzinnych?

więcej...
data dodania: 2018-09-04

To jedno z najbardziej błyskotliwych rozwiązań architektonicznych ostatnich miesięcy: mobilne okiennice, balkony i ich zadaszenia, które otwierają się – no cóż, polszczyzna oferuje tu niewiele metafor: jak płatki kwiatu albo skrzydła motyla.
Takie rozwiązania zafundował sobie w swoim dwupiętrowym domu w Zurychu, nazwanym już „Ballet Mecanique” bajecznie bogaty kolekcjoner rzeźb mobilnych. Ale sama koncepcja, autorstwa pracowni Manuel Herz Architects jest do zrealizowania... więcej...

Ta strona używa cookie. Dowiedz się więcej o celu ich używania i zmianie ustawień cookie w przeglądarce. Korzystając ze strony wyrażasz zgodę na używanie cookie, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Zamknij